تبليغاتX
نیاز نوشتن

نیاز نوشتن

وقتی تو نیستی....

نماز آخر

هنگام استجابت یک انتخاب بود

گویی جهان مشوّش و در التهاب بود

نوبت به سر کشیدن قالو بلی رسید

یکسر بلی بلی قدحش پر شراب بود

از آسمان ندا که رها این پیاله را

امّا دوباره پاسخ قبلش جواب بود

یک یا لطیف گفت و نمازش اقامه بست

نیّت شفاعتی که به یوم الحساب بود

ایّاک نستعین،خدایا نظاره باش

او آیه آیه سورهٔ امّ الکتاب بود

با بعدک العفا به رکوعی کمر شکست

دنیا بدون یاد جوانش خراب بود

او حجّة الوداع خودش را تمام کرد

قربانیش قبول، دگر بی شباب بود

تکبیر گفت و ذکر سجودش شروع شد

سجّاده اش دو دست خدا بر تراب بود

در آخرین قنوت خودش روی دست هاش

نیلوفری برای خدا انشعاب بود

از فرش تا به عرش عزا بود خون فشان

معراج خون به سمت خدا در شتاب بود

بی تاب شد تشهّد او شد شهادتش

تکمیل شد نماز و دعا مستجاب بود

لبخند نقش بست به لب های خشک وبعد

غلطان به خاک بود و به خونش خضاب بود



***********





امّا هنوز غصّه ٔ تعقیب مانده بود

ناموس بود و ناقهٔ او بی رکاب بود


 
+ نوشته شده در  شنبه چهارم دی 1389ساعت 10:12  توسط سعید غیاثی پیمان  | 

فراتر از توصیف

این غزل تقدیم به غزلی از جنس لطافت ها که خشونت ها قافیه های زیبایش را بریدند


تمام قافیه ها واژه واژه در تحلیف

قسم به نون و قلم عاجزند از توصیف

تو مصحفی و وجودت تقدسی چون وحی

کدام واژه به وصفت نباشدت تحریف

چقدر قافیه الماس،یاس یا احساس

چقدر نام شما بی قرینه در تألیف

حدیث صعب خجالت به آب دادن هات

هنوز مرثیه هایی فراتر از تصنیف

عروج مان به بلندای قامتت در چاه

هبوط کن غزلی بی مثال در تلطیف

هنوز حسرت باقی به آب ها را نهر

به طوف نعش تو با ضجه می کند تعریف

 سیاه رو شده شاعر،تغزلش تحقیر

به التماس که نامت بیاورد تشریف

قلم بگیرد وعباس را به خطی سرخ

نگار شعر کند تا ادا شود تکلیف

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم آذر 1389ساعت 1:12  توسط سعید غیاثی پیمان  | 

ما کوفیان

نذر حضرت مسلم سفیر سالار عشق که غربت خاص شهادتشان همیشه در ذهنم هست


                ما کوفیان


ما  شعر انتظار نفهمیده بر شدیم            

                          با نام شعر های شما مفتخر  شدیم

گفتیم عهد کوفه کجاعهد ما کجا                  

                      ما  کوفه رابه سخره و خود پست تر شدیم

با خود همیشه حسرت هفتاد ودو نصیر    

                            هل ناصرت  شنیده ولی   باز   کر شدیم

ما سر نوشت را به تغافل رقم  زدیم            

                         وقتی که از نبودنتان بی خبر شدیم

تدبیر نیست چاره خود کرده های ما            

                            ما خود به رنج دادنتان مستمر  شدیم

ما دم زدیم عشق و عاشق نبوده ایم                

                       وارونه وار جای شما منتظََر  شدیم

روشن تر از صراط خدا مستقیمتان                 

                      گمراه و در جهالتمان غوطه ور شدیم

مشتاق بر طلوع شما یازده صده است                

                        در انتظار شرق شدن باختر  شدیم

دوران آزمودن ما هم تمام  شد                    

                         مردود شد نتیجه و ما  محتضر شدیم

                                 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم آبان 1389ساعت 14:8  توسط سعید غیاثی پیمان  |